Nieuwsbrieven 2022

 

31 mei - In het kort

Lighthouse
De pannen worden leeg gegeten, de bedden zijn bezet en wasgoed is meer dan anders, want het Lighthouse is weer vol. We hebben voor een aantal maanden al een meisje van 14 in huis en sinds een aantal weken ook een meisje van 18. Beiden zijn zij bij ons, zodat zij meer studie-uren kunnen maken, omdat het thuis niet mogelijk is.

Ze zijn allebei heel gemotiveerd en draaien lekker mee in ons huis.

Sinds zondag hebben we ook een jongen van 11 jaar in huis. We hebben in 2021 intensief met hem gewerkt, geprobeerd om hem van de straat te krijgen, te plaatsen bij een familielid, een school voor hem gekregen, maar helaas de straat bleef trekken.

Zondag kwamen wij hem weer tegen, verwaarloosd, nog altijd een zacht hart en een onuitgesproken schreeuw in zijn ogen.

Jac-Louis en ik keken elkaar aan en wisten wat we moesten doen. Er waren geen woorden nodig.
Meenemen naar huis, vanuit ons huis hem begeleiden en opzoek gaan naar een geschikt huis binnen zijn eigen cultuur. We hopen en bidden dat we binnen 2 tot 6 weken hem kunnen plaatsen.

De kans dat hij vóór die tijd wegloopt, is aanwezig, want leven binnen 4 muren is moeilijk, samen-zijn is onbekend, gezelligheid is iets nieuws, regels zijn benauwend…. Ondanks dat willen we de hoop niet nu al opgeven en doen wij wat wij nu kunnen doen. Of deze jongen het kan aanvaarden moet de tijd leren. We vertrouwen voor vrede in zijn hart, zodat hij makkelijker los kan komen van zijn oude gewoontes.

Het is zo complex en anders om met een straatkind te werken! Je helpt een kind ten diepste niet met een bord eten en een dak boven zijn hoofd. Het is een verandering van denken en een verandering in het hart wat nodig is...

Ondanks een vol huis kunnen we tenminste doorslapen en dat is heel fijn :). Zolang dat kan genieten we daar extra van!

 

Abba Project
Regelmatig schrijven we over onze mentors en dat wij zo dankbaar met hen zijn. Zij nemen ons ontzettend veel werk uit handen. Ook is het veel beter dat de kinderen geholpen worden door de lokale mensen die de cultuur begrijpen en de taal machtig zijn.

Om onze mentoren in staat te blijven stellen om het werk te kunnen volhouden is er een salaris nodig.

Als er iemand is die graag maandelijks aan dit onderdeel van ons werk financieel wil bijdragen is dit erg welkom!

Op de foto zie je onze drie mentors van links naar rechts, Maria, Florinda en Derick. Het kleine meisje is het 3-jarige dochtertje van Maria.

Schrijfmaatje
Ook zullen de mentoren een schrijfmaatje uit Nederland erg leuk vinden. We zien dat juist het contact met iemand buiten Namibia soms erg motiverend en leerzaam is. Het is een verbreding van hun netwerk en dat is altijd een levensverrijkende ervaring voor onze mensen. Schrijven kan via email of whats app.

Voor belangstellenden, neem gerust contact op met de stichting

https://www.lightforthechildrennederland.nl/contact

of stuur een email naar

info@lightforthechildrennederland.nl


26 april - Nieuws vanuit de ‘mijn’

Afstand scheidt slechts lichamen, niet de geest’
Erasmus 1469-1536

We wennen er steeds meer aan dat we weer ‘alleen’ zijn. Mijn ouders waren 3 weken bij ons op bezoek en dat was heerlijk! We hebben volle en gezegende weken gehad en genieten van alle herinneringen wat ons tegelijk ook een beetje weemoedig maakt want wat is de afstand toch groot…

Tegelijk worden we weer bevestigd in onze roeping aan deze kant, hier in Gobabis. Het werk, de nood onder de mensen is veel en groot. We weten ons hier op onze plek en dat geeft wel vrede.

Nieuw project Shadikongoro
Terwijl mijn ouders hier waren hebben we het dorpje Divundu in het Noorden van Namibie bezocht. Daar werkt collega Twanu onder de Mbukushu bevolking. Twanu heeft geholpen met de oprichting van de Light for the Children school en is daarna terug gegaan naar het Noorden om daar onder zijn eigen bevolking te gaan dienen. Hij leidt daar al jaren een kerkelijke gemeente in een klein gehuchtje met de naam Shadikongoro. Twanu loopt een half uur om bij die gemeente te komen en doet dit met een opgeruimd en vredevol hart.

We willen hen graag helpen om een kleuterschooltje op te zetten want zij gebruiken huidiglijk het kerkgebouw waar ze met 48 kleintjes bij elkaar komen.

Zonder meubels, school materiaal, cursus of opleiding maar wel met twee enthousiaste liefdevolle harten waarmee de juffrouws de kinderen bezig houden. We houden jullie op de hoogte van deze ontwikkelingen.

Lighthouse
We hebben 2 maanden lang een baby tweeling in huis gehad en inmiddels is de zorg overgedragen aan hun twee overgroot tantes. Wij bezoeken de meisjes nog wekelijks en gelukkig gaat alles goed.

Wel zijn we nog opzoek naar sponsors die kunnen helpen in de kosten zoals baby melk, pampers en kleren. De tantes doen de zorg en geven liefde maar helaas zijn zij niet in staat om financieel voor de meisjes te zorgen.

ABBA Project
Wat is het fijn om te zien hoe onze mentors met de sponsorkinderen omgaan, hen begeleiden en helpen. De manier waarop zij met hen bezig zijn is voor ons zo motiverend!

Ook zijn inmiddels de ouders van de kinderen benaderd om elke 2de zondagmiddag naar de school te komen voor ouderbegeleiding. Tot nou toe was het een groep van 20 ouders die aanwezig waren en uitzien naar de volgende bijeenkomst. Ze vertelde dat ze elkaars steun nodig hebben om hun kinderen op te voeden. Dat ze er graag voor elkaar als ouder ook willen zijn omdat ze allemaal in hetzelfde bootje zitten en het moeilijk vinden om hun kinderen te begeleiden. Wat een kwetsbaarheid en een openheid. Het maakt ons dankbaar en stil dat we zo’n gelegenheid krijgen om met ouders te werken. Bidden jullie mee voor wijsheid om hen te begeleiden?

Dichter bij huis

Adam en Zoë ontwikkelen zich goed en hebben samen een paar hele 'sterkte kanten'; in een spoed tempo de speelkamer op z’n kop zetten, enorm harde muziek maken met of zonder echte instrumenten of in hun fantasie hele verhalen vertellen dat je er bijna in begint te geloven :)! Het is uitdaging en een voorrecht om hun ouders te mogen zijn!

Toen William Carey (de missionaris die samen met zijn team de Bijbel in veel Indiase talen vertaalde) aan het eind van de 18e eeuw naar India voer, liet hij drie vrienden achter in Engeland.
Carey zei tegen hen: "Ik ga naar beneden in een mijn en ik wil dat je trouw blijft in het vasthouden van het touw".
Velen van ons bevinden zich in de schoenen van een Carey of een "touwhouder".
De boodschap is hetzelfde, ongeacht welke van deze karakters we in het leven portretteren - "Wees trouw". Touwhouder zijn is net zo cruciaal als "in de mijn" zijn.

Aan degenen die het touw vasthoudend bidden, aanmoedigen en/of fysieke steun geven – Bedankt!

Jac-Louis, Gijsbertha
Adam en Zoë


27 januari - Een nieuw jaar

We hopen dat jullie een gezegende start van het jaar hebben en dat verder ook alles voorspoedig mag verlopen.

Bij ons is het jaar al weer in volle gang, de eerste paar weken van het jaar zijn elke keer zo enorm druk en toch vergeet ik elk jaar weer hoe druk het eigenlijk is. Misschien is het maar goed ook want anders zouden we nog meer tegen die eerste paar weken opzien.

Sponsorkinderen - Abba Project / Huiswerkklas

Alle sponsorkinderen hebben inmiddels weer een plekje op school gekregen, alle schoolspullen zijn weer uitgedeeld en zij zijn gereed om het jaar goed te beginnen. Wat is het een verschil nu wij het werk met 5 mensen kunnen verdelen ipv dat het tussen Jac-Louis en mijzelf gedaan moet worden.

We hebben 27 kinderen in overleg met hun ouders/verzorgers van school laten veranderen omdat ze niet voldoende presteerde en de omgeving bij het kosthuis ook niet meer rustig en veilig was. We hopen nu op een beter jaar voor deze groep kinderen.

De huiswerkklas is vorige week maandag ook weer begonnen en zo hopen we alle kinderen voldoende aandacht te kunnen geven. Het is zo fijn om te zien dat we steeds een betere verhouding met de kinderen krijgen en dat geeft hoop.

6 van onze sponsorkinderen zijn gestopt met school, omdat ze het jaar niet hebben gehaald en ze te oud zijn voor de graad waarin ze zitten. Sommige scholen laten te oude kinderen niet meer toe. Voor een aantal van deze kinderen hebben we gelukkig plek bij een soort praktijkschool gekregen. We hopen dat de anderen ook daarheen kunnen en ze op die manier toch verder kunnen werken aan hun toekomst.

We hopen dit jaar op een vol jaar voor de kinderen want veel kinderen hebben niet goed gepresteerd in het afgelopen jaar, mede doordat er een paar keer een onderbreking was door een lockdown.

We zien uit naar een productief en voorspoedig jaar samen met hen.

En voor wie zich nog afvraagt ​​waarom Project Abba bovenaan staat. We waren al een tijdje aan het nadenken over een naam voor het sponsorprogramma en gisteren kwamen we uiteindelijk samen met de mentoren tot de conclusie dat onze nieuwe naam voor het sponsorprogramma Abba wordt.

Waarom Abba? Abba betekent papa in het Hebreeuws en dat geeft een gevoel van verbondenheid. Het bevestigt iemands identiteit. En ten tweede, in de lokale talen betekent "abba" iemand dragen, meestal op je rug. We geloven dat deze twee gecombineerd mooi illustreren wat we zouden willen bereiken door middel van het sponsorprogramma: hun identiteit bevestigen, hen helpen deze te vinden in een verhouding met God en hen helpen de uitdagingen in hun leven te overwinnen door Gods genade en hen door moeilijke momenten helpen (‘dragen’) wanneer dat nodig is . We dragen op die manier ook elkaars lasten en dat is een bijbelse opdracht voor iedereen. Abba

Lighthouse / Babyluik

We hebben het rustig qua opvang voor baby’s in de afgelopen weken en eigenlijk past dat ons ook best goed gezien alle andere drukte. We hebben sinds vorige week wel een 13 jarig meisje in huis. Zij zit nu in graad 7 (laatste jaar van de basisschool) en we willen haar graag helpen om het jaar goed te slagen zodat ze met een mooi rapport naar de middelbare school toe kan. Adam en Zoë vinden het weer heel leuk om een extra speelmaatje in huis te hebben :).

We krijgen nog steeds met regelmaat telefoontjes of sms-en van zwangere vrouwen die hulp nodig hebben. Tot nu toe was het een begeleidende rol die we hierin konden spelen en dat is fijn. Het is goed om mensen binnen hun bestaande netwerk te versterken ipv het probleem uit hun handen te nemen.

Focus voor het nieuwe jaar
In dit jaar willen we onszelf nog meer richten op de sponsorkinderen en de Light for the Children school. De behoefte voor structuur en leiding is groot en samen met het bestaande management kijken, denken en dromen wij mee. We sturen aan waar we kunnen, grijpen in als het nodig is en werken op die manier samen aan een school met meer kwaliteit. Dit jaar zijn er 3 peuterklassen, 4 kleuterklassen en 2 graad 1 (groep 3) klassen. De school is inmiddels ook geregistreerd als een priveschool wat betekent dat er meer vrijheid voor de school is om zelf besluiten te maken. Al met al zijn er genoeg uitdagingen voor ons in het jaar wat voor ons ligt. We blijven afhankelijk van God en bidden voor Zijn zegen in het nieuwe jaar.

Sinds vorige week vrijdag hebben we twee Nederlandse vrijwilligers in huis. Zij zullen hier drie weken samen met ons werken en het leven in Namibië ervaren. Deze dames zijn ervaren in de gehandicapte zorg en hebben al contact gemaakt met een aantal gehandicapte kinderen in de sloppenwijk. Wij zijn benieuwd of zij ons misschien nieuwe ideeen kunnen geven over de mogelijkheden die de Namibische stichting heeft om ook weer actief betrokken te zijn bij deze gehandicapte kinderen. In het verleden was er een gehandicapte activiteiten sentrum maar helaas is dat gestopt.

We zijn ook erg dankbaar voor alle helpende handen in Nederland. Alle gebeden en berichtjes worden heel erg gewaardeerd.

God’s nabijheid voor iedereen toegewenst,

Jac-Louis, Gijsbertha
Adam & Zoë