Bezoek dat komt en weer gaat

Gepubliceerd op 12 augustus 2022 om 22:14

Het ontvangen van vrijwilligers, familie of vrienden is elke keer weer een feest!

Het afscheid nemen is daarentegen zwaar.
Enorm pittig! We stellen het zo lang als mogelijk uit.

Wij ontvangen ze, delen ons leven, delen ons werk, beantwoorden vragen, leggen uit, luisteren en begeleiden.
We investeren. Best veel in meestal een korte periode.

En dan nemen we afscheid.

Dan worden we alleen gelaten.
Alleen gelaten met het werk dat we hebben gepresenteerd.
Alleen gelaten alsof het niks is.
Alsof we het allemaal wel redden. Alsof wij helden zijn.
En dat is confronterend. Dat doet pijn. Ik voel me dan even héél erg alleen op de wereld.
Ergens vér weg bij al mijn geliefden vandaan. Helemaal alleen.

Ik slik, veeg een traan weg, bijt op m'n tong, zwaai en glimlach met een zeer hart.
En toch óók met een zeker weten dat het goed is.

Ik moet hier zijn.
Ik heb geen keuze.
Ik kan hier niet weg.
En ik wíl hier niet weg! 
God Zelf heeft ons hier geplaatst!

Daarom zullen we weer ontvangen.
Daarom zullen we weer delen.
Weer afscheid nemen ... en weer ... én weer,
want dit is ons leven
en het is goed!!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.